Summary


GARİB-NAME’DE BİTKİ ADLARI VE KAVRAM ALANLARI
Eserlerini Türkçe yazan şair ve yazarlar eserlerinde Türkçenin söz varlığını sağlam bir şekilde kullanmışlardır. Türkçenin temel kelimeleri olan fiilleri, organ adları yanında, Türkçe dini terimleri, bitki ve hayvan adlarını da halk arasında bilinen yaygın şekilleriyle eserlerine yansıtmışlardır. Bu şair ve yazarlar da bu dönemde Arapça ve Farsça ile eser yazanlar gibi medrese tahsili görmüş kişilerdir. Aynı zamanda bu dillerle yazılmış eserleri Türkçeye çevirebilecek kadar bu dillere hâkim olan sanatkârlardır. Eserini Türkçenin istiklali Türk milletinin itibarı için yazan Âşık Paşa da Garib-namesinde Türkçeyi en saf şekliyle işlemiştir. Eserini oluştururken Türkçe kelimeler yanında herkesin bildiği Arapça Farsça kelimelere de yer vermiştir. Âşık Paşa da Garib-namesinde işlediği konular dolayısıyla bitki adlarına ve bitkilerle ilgili kullanımlara yer vermiştir. Bitki adlarıyla ilgili kullanımlar temel anlamlarıyla bitkilerden bahsedildiği bölümlerde kullanıldığı gibi bir kısım tasvir ve anlatımlarda da bitki adlarına yer verilmiştir. Döneminde önemli ekonomik değere sahip olan bitkilerin adları metinde daha çok yer almıştır. Dönemin en önemli ekonomik değerlerinden olmasından dolayı bitkiler içerisinde en çok yimiş ve buğday kelimelerine yer verilmiştir. Bitki adları ve bitki adlarının ilişkilendirildiği kavram adlarının kullanımında Türkçe kelimeler yanında Arapça ve Farsçadan dilimize giren ve herkesin bildiği alıntı kelimeler de anlatım ve tasvirlerde kullanılmıştır. Bazı bitki adları için sadece Türkçe kelimeler kullanılırken bazı bitki adlarının Türkçeleri ile beraber Arapça ve / veya Farsça karşılıkları da Garib-nâme metinde yer almıştır.

Keywords
Aşık Paşa, Garib-Name, Bitki Adları